Soort van dag 162: gele plomp

(11 juni 2023)

Vandaag is de laatste dag van de Slootjesdagen. Daarbij wordt niet alleen naar waterdiertjes maar ook naar waterplanten gekeken. Een overblijvende waterplant met grote drijvende bladeren is de gele plomp. Deze is verwant aan de waterlelie.

In de bodem onder water heeft de plant een dikke wortelstok. Hiermee overwintert de plant ook. De wortelstok komt soms boven drijven als er stukken zijn los geraakt (rechtsonder). Op de ‘littekens’ stonden in vorige jaren de blad- en bloemstelen ingeplant. De plant heeft zowel ondergedoken als drijvende bladeren. De ondergedoken lichtgroene bladeren lijken wel wat op grote slabladeren (linksboven) en zijn het hele jaar aanwezig. De drijvende bladeren zijn eirond en komen in de lente boven. In de blad- en bloemstelen bevinden zich luchtkanalen. Deze zorgen voor transport van zuurstof naar de ondergrondse wortelstokken.

De bloemen zijn goudgeel en hebben een doorsnede van ongeveer vijf centimeter. Ze steken een eindje boven water uit. De buitenste vijf bloembladen zijn de kelkbladen. Diep in de bloem zie je een krans van korte, brede kroonbladen. De gele meeldraden staan met hun lange gebogen helmknoppen in een dichte spiraal om de groene stamper. Verschillende soorten insecten komen op de bloemen af. De vrucht is flesvormig (linksonder). De vruchten rijpen half onder water en laten dan los van de stengel.

De gele plomp komt voor in stilstaand tot matig stromend, diep tot vrij ondiep, voedselrijk water. Je vindt hem vooral in laagveen- en kleigebieden.

Voor allerlei dieren is de gele plomp een fijne woon- en schuilplaats. Vissen, libellen, slakken en mijten zetten er hun eitjes op af. Watervogels eten van de wortelstokken, bladeren, bloemen en vruchten. De zachte onderwaterbladeren van de gele plomp zijn voedsel voor de posthoornslak. In de bladeren van de gele plomp zie je vaak gangen van minerende insecten (rechtsboven). Ook de larven van het waterleliehaantje (rechts midden) leven van de bladeren van waterlelie en gele plomp. De waterleliemot zet haar eitjes onder water af op de bladranden van waterlelie en gele plomp. De rupsen maken kokertjes van stukjes blad; deze zijn aanvankelijk met water gevuld en later bevatten ze lucht als de rupsen overgaan op luchtademhaling. De verpopping vindt onder water plaats. Gele plomp werd vroeger aan vee gevoerd.

𝘉𝘳𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯: 𝘕𝘦𝘥𝘦𝘳𝘭𝘢𝘯𝘥𝘴𝘦 𝘰𝘦𝘤𝘰𝘭𝘰𝘨𝘪𝘴𝘤𝘩𝘦 𝘧𝘭𝘰𝘳𝘢, 𝘍𝘭𝘰𝘳𝘢 𝘷𝘢𝘯 𝘕𝘦𝘥𝘦𝘳𝘭𝘢𝘯𝘥, 𝘦𝘤𝘰𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢.𝘣𝘦, 𝘞𝘪𝘬𝘪𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢