(14 juli 2023)
Rond deze tijd komen de tweede nesten van de waterhoentjes uit. Vorig jaar zagen we in juli de ouders en hun pulletjes in onze tuin lopen (foto’s links). Ook dit jaar zit er weer een nest in de sloot naast ons huis. Gisteren hoorde ik de ouders; zien deed ik ze niet.
De nesten maken de vogels in het riet of tussen andere oeverplanten. Het schijnt dat vrouwtjes soms hun eieren in de nesten van andere waterhoenders leggen. Waterhoentjes hebben één tot drie legsels per jaar, met vijf tot negen eieren. Veel jongen vallen ten prooi aan snoeken en ratten. Ook aan blauwe reigers, want bij het eerste nest zat die steeds vanuit onze tuin naar het nest te loeren. Jongen van de eerste leg die al deze predatoren overleefd hebben, helpen de ouders bij het verzorgen van de kuikens van de tweede leg.
Waterhoentjes worden ook wel waterkippen genoemd. Net zoals meerkoeten trouwens. Meerkoeten en waterhoenders horen tot dezelfde familie (rallen) maar zien er toch echt anders uit. Meerkoeten zijn zwart met een witte snavel en hebben een witte bles op het voorhoofd. Waterhoenders zijn bruin met een wit achterwerk en witte veren op de flanken; verder hebben ze een rood met gele snavel en een rode bles op het voorhoofd. Ze hebben lange, groengele tenen. Daarmee kunnen ze makkelijk over op het water drijvende bladeren lopen.
Waterhoenders zoeken hun voedsel zowel aan de waterkant als op het land, zoals bij ons in de tuin. Ze eten o.a. boomknoppen, plantendelen, kroos, zaden, bessen, wormen, slakken, insecten, vogeleieren en visjes.
Waterhoentjes zie je minder vaak dan meerkoeten. Aan de ene kant omdat er gewoon minder van zijn. Aan de andere kant omdat ze schuwer zijn en zich het liefst in de oeverbegroeiing ophouden. Als ze op het land foerageren, dan is dat altijd in de buurt van water zodat ze bij gevaar snel weg kunnen schieten in de oeverbegroeiing.
De grootste kans op het zien van een waterhoen heb je in de lage delen van West-Nederland. In Nederland broeden 28.000-40.000 paar waterhoenders (tegen 140.000 paar meerkoeten). In de winter blijven deze in ons land. Daar komen dan nog wintergasten uit Denemarken en Duistland bij. Als het streng vriest, verplaatsen de vogels zich naar open water. De aantallen nemen de laatste tientallen jaren om nog onduidelijke redenen af. Het waterhoen staat daarom op de Oranje Lijst van Nederlandse broedvogels. Op deze lijst staan broedvogels die, als we niets doen, binnen korte tijd op de Rode Lijst zullen belanden.
Hier lees je waarom ik elke dag een soort plaats.
𝘉𝘳𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯: 𝘝𝘰𝘨𝘦𝘭𝘣𝘦𝘴𝘤𝘩𝘦𝘳𝘮𝘪𝘯𝘨, 𝘞𝘪𝘬𝘪𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢, 𝘚𝘖𝘝𝘖𝘕
Ineke Bams 