Soort van dag 249: zwavelzwam

(6 september 2023)

Een paddenstoel die erg opvalt en makkelijk te herkennen is, is de zwavelzwam. De jonge vruchtlichamen van deze zwam zijn geel en oranje van kleur en hebben een lichtgele groeirand. Na twee maanden takelt de paddenstoel af. Oudere exemplaren verbleken en worden bros. De resten kun je nog heel lang aan een boom zien zitten.
De vruchtlichamen zijn 10-40 cm breed, groeien dakpansgewijs over elkaar heen en zijn vaak met elkaar vergroeid. Als je met een spiegeltje onder de hoed kijkt, zie je dat de onderkant citroengeel is en dat de zwavelzwam poriën (buisjes) heeft.

Zwavelzwammen horen tot dezelfde familie als de berkenzwam. De meeste soorten van deze familie leven als parasiet op bomen en struiken. Zwavelzwammen tref je aan op bomen in open landschappen, parken, boomgaarden en oude loofbossen en langs lanen. Ze komen vooral voor op eikenbomen, maar zijn ook op andere loofbomen te vinden zoals kers, robinia en wilg.
Alleen beschadigde bomen kunnen worden aangetast. Het kan hierbij gaan om een wond die ontstaan is door bijvoorbeeld maaischade aan de voet van de boom of door een afgescheurde of afgezaagde tak. Op die plek kunnen sporen in de boom dringen. De schimmel die hieruit ontstaat, veroorzaakt bruinrot. Het kernhout van de boom krimpt (de cellulose wordt afgebroken) en verkleurt roodachtig bruin in een blokjespatroon. Ernstig aangetast hout kun je tussen je vingers verpulveren tot een bruin poeder. De stam van de boom wordt geleidelijk aan uitgehold. Uiteindelijk bezwijkt de boom en zal de schimmel nog een aantal jaren doorleven als saprofyt op het dode hout.

De zwavelzwam is ook wel bekend onder de naam ‘boskip’. Dat is een vertaling van de Engelse naam ‘chicken of the woods’. Niet dat de paddenstoel op een kip lijkt, maar de textuur en smaak lijken op kippenvlees. De paddenstoelen worden jong gegeten al zijn er mensen die allergisch zijn voor de alkaloïden die de paddenstoelen bevatten.

Hier lees je waarom ik elke dag een soort plaats.

𝘉𝘳𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯: 𝘕𝘢𝘵𝘶𝘳𝘦 𝘛𝘰𝘥𝘢𝘺, 𝘞𝘪𝘬𝘪𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢, 𝘦𝘤𝘰𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢.𝘣𝘦