Soort van dag 283: schorsvlieg

(10 oktober 2023)

Toen ik me in coronatijd ging verdiepen in de insecten in onze tuin, was de schorsvlieg een van de eerste vliegen waarbij ik de juiste naam op het juiste beestje wist te ‘plakken’. Want de schorsvlieg is makkelijk te herkennen en ik zie hem vaak zonnen op bomen en muren. Eigenlijk zie ik hem wel het hele jaar door, behalve als het echt koud is en midden in de zomer. Momenteel is het een van de vele bezoekers van de bloeiende klimop. Ook zag ik hem tegen schemering op de ‘smeer’ die ik op bomen had gesmeerd om nachtvlinders te lokken.

De schorsvlieg, ook wel meridiaanvlieg genoemd, is glimmend zwart met een paar opvallende oranje (goudgele) delen: oranje voetjes, goudgele vlekken tussen de ogen en een oranje vleugelbasis. De vlieg is redelijk groot (13 mm), dus niet direct over hoofd te zien.
Volwassen schorsvliegen leven van nectar van m.n. schermbloemigen. Het vrouwtje legt haar eitjes in koeien- en paardenpoep, per dag 100-150 stuks. De larven (maden) eten daar niet van; ze eten larven van andere insecten die zich in de mest bevinden. Je vindt deze vliegensoort daarom vooral in gebieden waar rundvee of paarden gehouden worden of waar ‘grote grazers’ voor beheer ingezet zijn. De larven groeien snel en kunnen zich al binnen een week verpoppen.

Schorsvliegen zijn zogenaamde echte vliegen. Hiervan komen in ons land 184 soorten voor. In onze tuin heb ik 11 verschillende soorten gefotografeerd. Voor het onderscheid met andere families zoals bijvoorbeeld de bromvliegen moet je naar de aders op de vleugels en beharing kijken. Andere bekende echte vliegen zijn de huisvlieg, de stalvlieg en de herfstvlieg. Ook een mooie groenige of bronskleurige vlieg die ik veel in onze tuin zie, hoort tot deze familie. Maar zoals meer vliegen heeft die geen Nederlandse naam.

Omdat schorsvliegen vaak rustig blijven zitten bij het zonnen, zijn ze vrij goed van dichtbij te bekijken. Net zoals alle vliegen hebben ze twee goed ontwikkelde facetogen aan de zijkant van de kop. Ook hebben ze op het voorhoofd nog drie enkelvoudige puntogen (ocellen) waarvan de functie onduidelijk is. Je kunt bij (echte) vliegen zien of je met een mannetje of een vrouwtje te maken hebt door naar de ogen te kijken: van bovenaf gezien raken bij mannetjes de ogen elkaar bijna, bij vrouwtjes niet.

Hier lees je waarom ik elke dag een soort plaats.

𝘉𝘳𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯: 𝘏𝘦𝘵 𝘨𝘦𝘭𝘦𝘦𝘥𝘱𝘰𝘵𝘪𝘨𝘦𝘯𝘣𝘰𝘦𝘬, 𝘞𝘪𝘬𝘪𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢