(12 december 2023)
Een vogel die ik in mijn jeugd nooit zag, maar nu bijna dagelijks, is de grote zilverreiger. Hij staat zelfs op ons lijstje met tuinvogels. Tot begin deze eeuw was de grote zilverreiger nog een zeldzame verschijning in ons land, maar tegenwoordig zijn witte reigers in een weiland een algemeen beeld. Hij heeft duidelijk geprofiteerd van de aanleg en bescherming van natte gebieden, zowel bij ons als in zijn broedgebieden in Zuid- en Oost-Europa. Ook heeft de vogel door klimaatverandering zijn verspreidingsgebied naar het noorden kunnen uitbreiden en wordt de vogel beschermd via de Europese Vogelrichtlijn.
De grote zilverreiger zie je vooral van de nazomer tot april in grote delen van ons land. Ze zijn dan te vinden in polders met sloten en in moerassige gebieden. Slapen doen ze in groepen in grote en kleine moerasbossen. Een bijzonder gezicht, die witte vlekken in de bomen als het donker is. De vogels worden door vrijwilligers op hun slaapplaatsen geteld. Zo is bekend hoeveel vogels er bij ons overwinteren (jaarlijks tussen de 8.000 en 16.000 exemplaren). Bij langdurige vorst trekken ze verder. Dat is een verschil met de blauwe reiger. Die blijft gewoon in ons land, of het nu vriest of niet.
Ze broeden ook in ons land, met zo’n driehonderd paar. Ze doen dat in kolonies in overjarig riet en in wilgen, vaak samen met andere koloniebroeders. De grootste kolonies bevinden zich in de Oostvaardersplassen en de Lepelaarsplassen.
Grote zilverreigers eten graag vis, amfibieën en kleine zoogdieren zoals muizen. In muizenrijke jaren verblijven er ’s winters meer grote zilverreigers in ons land.
In ons land komt ook de kleine zilverreiger voor. Deze is niet alleen kleiner dan de grote, maar ook te herkennen aan zijn kortere nek, zwarte snavel en gele tenen (foto rechtsonder). De grote zilverreiger heeft het grootste deel van het jaar (in elk geval in de winter) een gele snavel en geheel zwarte poten. De kleine zilverreiger vind je altijd bij water. Hij jaagt daar vooral op stekelbaarsjes en andere kleine vissen. De grote zilverreiger vind je ook in graslanden.
Tot 1979 werd de kleine zilverreiger als dwaalgast beschouwd. Nu broeden er enkele tientallen paren in ons land. Enkele honderden overwinteren in m.n. het Deltagebied en op Texel. Ook komen ze op doortrek door ons land.
Begin 20e eeuw werden de witte reigers flink bejaagd. De veren werden gebruikt als versiering van dameshoedjes. In die tijd werden hoeden ook wel versierd met dwergsterns. Deze praktijk was in 1899 de aanleiding om de Vogelbescherming op te richten.
Hier lees je waarom ik elke dag een soort plaats.
𝘉𝘳𝘰𝘯𝘯𝘦𝘯: 𝘷𝘰𝘨𝘦𝘭𝘣𝘦𝘴𝘤𝘩𝘦𝘳𝘮𝘪𝘯𝘨.𝘯𝘭, 𝘴𝘰𝘷𝘰𝘯.𝘯𝘭, 𝘞𝘪𝘬𝘪𝘱𝘦𝘥𝘪𝘢, 𝘕𝘢𝘵𝘶𝘳𝘦 𝘛𝘰𝘥𝘢𝘺
Ineke Bams 