Soort van dag 97: bever

(7 april 2023)

Vandaag is het de internationale dag van de bever. Deze datum is niet willekeurig gekozen. 7 april was namelijk de verjaardag van Dorothy Richards, in Noord-Amerika bekend als de ‘Beaver Woman’ of ‘Beaver Lady’, omdat ze meer dan vijftig jaar onderzoek naar bevers deed.

In 1826 verdween de laatste bever uit Nederland. Dat kwam door intensieve bejaging en verlies aan geschikt biotoop. Ruim anderhalve eeuw later werd de bever opnieuw geïntroduceerd; eerst in de Biesbosch en daarna ook in andere gebieden. In Flevoland komen ze voor omdat ze ontsnapt zijn uit Natuurpark Lelystad. Inmiddels komen in alle provincies bevers voor. Het aantal wordt geschat op 3.500 exemplaren.

De bever is het grootste knaagdier van Europa. Hij is ongeveer een meter lang, vrij plomp gebouwd en herkenbaar aan zijn platte staart. Zeer kenmerkend zijn de grote voortanden, bedekt met een harde laag oranje glazuur. Hiermee kunnen bevers vrijwel alle houtige gewassen doorknagen. Bevers worden vaak verward met beverratten. Deze hebben een ronde staart en witte snorharen. Jonge bevers worden wel eens verward met muskusratten. Beverratten en muskusratten zijn beide invasieve exoten.

Ik heb zelf nog nooit een bever gezien. Daarom heb ik een foto van Ralf Schick geleend via Pixabay. Sporen van bevers ben ik wel regelmatig tegengekomen. Rechts zie je foto’s van knaagsporen met spaanders (uit het Jammerdal bij Venlo en uit het oosten van Duistland). Linksonder is een beverburcht bij Heerewaarden. Rechts zie je een beverdam in een beek bij Achouffe in de Ardennen.

Bevers vind je in overgangsgebieden van land en water, met bomen op de oevers. Ze hebben een voorkeur voor moerassige plekken waar wilg en populier staan. Het water moet een diepte van minimaal een halve meter hebben. Om de gewenste waterdiepte te krijgen maken ze dammen in beken en smalle rivieren. Bevers passen door het bouwen van dammen en het omknagen van bomen en struiken hun eigen leefomgeving aan. Ze hebben hiermee een grote invloed op het landschap, zowel in positieve zin (vergroten van de biodiversiteit) als negatieve zin. Inmiddels is er sprake van overlast door bevers: invloed op de waterstand en graaf- en vraatschade, bijvoorbeeld aan waterbouwwerken. Via maatwerk probeert men hier iets aan te doen, want bevers zijn strikt beschermd. Zie ook https://www.kenniscentrumbever.nl/.

Een burcht bestaat uit op elkaar gestapelde takken waartussen waterplanten en modder zijn aangebracht. De ingang ligt onder water. Een burcht kan enkele vierkante meters groot en een paar meter hoog zijn.
Bevers zijn vooral ’s nachts actief. Overdag slapen ze in holen en burchten of op legers. In de winter eten ze vooral boombast, twijgen en wortelstokken van waterplanten. In de zomer eten ze kruidachtige waterplanten maar ook boombladeren. Sommige bevers leggen bij hun burcht een wintervoorraad van takken aan.

De bever leeft alleen of in een kleine familie. Zo’n familie bestaat uit een ouderpaar, enkele jongen van vorig jaar en twee tot vier nieuwelingen die tussen april en juli worden geboren. De jongen van vorig jaar helpen mee met de verzorging van de nieuwelingen. Elke familie heeft een eigen territorium. Deze kunnen elkaar soms overlappen. Het territorium wordt gemarkeerd met geurstoffen, het zogeheten bevergeil, afkomstig uit een speciale klier.

Hier lees je waarom ik elke dag een soort plaats.

Bronnen: Zoogdiervereniging, Wikipedia, Natuurmonumenten, Kenniscentrum Bever

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: